SİTEM

 

“Önde zeytin ağaçları arkasında yar

  Sene 1946
  Mevsim
  Sonbahar…”

 

Sene 2010 mevsimlerden ise ilkbahar…

Arkasında yârimi aramadan yalnızca zeytin ağacına bakıyorum.

Zaten ne zaman bir zeytin ağacı görsem. Hayran hayran onu seyrederken bulurum kendimi ve bir tür saygı duruşuna geçerim içimden.

Uzun yıllar yaşamış bir zeytin ağacı ise, geniş gövdesindeki kıvrımlar muhteşem bir heykele dönüşür. Gövdesi geçmişe dair öyküsünü anlatır bize. Şair ilham alır kendisinden. Her mevsimde yeşil kalan yaprakları umudu hatırlatır bize, kış ortasında bile…

Biliyorsunuz; “zeytin dalı”, tüm dünyada “dostluk ve barışın” simgesidir.Onun olduğu yerde “sevgi” vardır..

“Mücadele ruhu, zorluklarla başa çıkmak” dendiğinde de zeytin ağacı gelir aklıma.

Geçenlerde bahçemdeki asma budanırken bir yanlışlık sonucu genç zeytin ağacım kırılıverdi. Yeniden kaynasın diye bir çaput parçasıyla gövdeyi birbirine tutturdular.

 -O an içimden bir parça koptu zannettim. Çok korktum ama ağacım sararıp solmadı, küsmedi bize hemen iyileşiverdi.

Haki yeşil yaprakları, kış boyu süslemişti bahçemi. Şimdi de üzüm salkımı şeklinde minik minik çiçekler açtı üzerinde. Rüzgâr esince, çiçeklerinin mis gibi kokusunu burnuma getirirken zeytinin de oluşmasını sağlıyor ne güzel.

Her güçlüğü yeniyor bu ağaç, eğer -12 derece civarında değilse hava koşulları, kışları atlatıp yaza süsleniyor. Aynı ölçüde verimli olamasa bile, kendisini, bölgenin iklim yapısına uydurmayı başarıyor. Suyu çok seviyor elbette ama susuz kalırsa da ‘’bana mısın’’ demiyor ve yaşamaya, zeytin oluşturmaya devam ediyor.

”Vefalı olmak!” deyimi için zeytin ağacını resmedebilirsiniz gözünüzde,

Uygun koşullarda yetiştirilirse, ekimini izleyen 5-6 yıl içinde, meyve verecek duruma gelip size teşekkür eder hemen. 

“Bereket” için tarihte her ne kadar başka simgeler kullanılmış olsa da zeytin fazlasıyla hak eder bu sıfatı. Çünkü yirmi yıl kadar sonra verimi artarak devam eder ve tam 150 yaşına kadar hiç durmadan aynı hızla bereket dağıtır.

Anneannem anlatırdı. Bizim köyde ( Gemlik’in Gedelek köyü ) bir bebek doğduğunda ileride yaşamını refah içinde sürdürebilmesi için onun adına en az 20 zeytin ağacı dikilirmiş. Ne kadar güzel bir gelenek değil mi?Gemlik zeytini belki de bu sayede herkes tarafından biliniyor.Tüm dünyaya ihraç ediliyor.

“Sağlık ve uzun ömür” için de bir simgedir zeytin; verimli topraklarda 2000 - 3000 yıl bile yaşar. Anlayacağınız biz gideriz o kalır bu topraklarda yadigâr.

 

“Değer oluşturmak, yaşadığın dünyaya yararlı olmak ve katkı sağlamak ” mı dediniz? Yine zeytin, yine zeytin…

Yaprağından çekirdeğine kadar tümüyle değerlidir ve değerlendirilir.

Zeytin ağacından, tabak, kaşık, çatal, masa, yakacak odun; meyvesinden, sofra zeytini; çekirdeğinden tespih, bilezik, kolye; zeytinyağından, besin, besin koruyucu, sabun; küspesinden, gübre ya da yakacak, daha neler neler.

Hiçbir unsuru kaybedilmeyecek derecede kıymetli olan zeytin ağacı; yerine göre süs, yerine göre yiyecek, yerine göre yakacak olurken; hastalıklara karşı ilaç ve kozmetikte, ana madde olarak da kullanılır.

"Kutsallık" mı dediniz ? O zaman Kur'an-ı Kerim'e göz atabilirsiniz.Çeşitli ayetlerde zeytinden,mubarek ağaç olarak söz edilir.Aynı zamanda kutsal bir nurun kaynağı olarak tarif edilir. 

Bir benzeri varsa siz söyleyin.

İnsan düşününce bu kadar yararlı bir varlık karşısında kendini eksikli hissediyor. Neden mi?

Üzerinde yaşadığımız topraklar, zeytinin genetik anavatanı olarak kabul ediliyor. İşte bu kutsal ağaç, dünyaya Türkiye’den yayılmış. Geçmişte kurtuluş mücadelesi verip bu ülkeyi bize emanet edenler, dünyada neyin gerçekten değerli olduğunu çok iyi biliyorlardı.

Yağmacıları, düşmanları, cahilleri de çok iyi tanıdıkları için, zeytin ağacını onlara karşı kanunla koruma altına almışlardı.

İlham versin size… İnsanlığa umudu, dostluğu, barışı simgelemeye devam etsin, sevgi, mücadele ruhu, vefa, değer yaratmak, dünyaya yararlı olmak, katkı sağlamak, bereket, sağlık, kutsallık gibi bizi biz yapan değerleri hatırlatsın size dediler. Memleketimizi bize bu şekilde emanet ettiler.

İnsan düşününce dedelerimizin mirası karşısında da kendini eksikli hissediyor. Bu gün zeytin ağacı ve geleceğimizi korumak adına var olan kanunlar değiştiriliyor, yerine altın, gümüş, pırlanta geliyor.

 

Sene 2010 mevsim ilkbahar…

Bu gün ben arkasında yârimi aramadan yalnızca zeytin ağacıma bakıyorum

Ve tüm Türkiye’ye Bedri Rahmi Eyüboğlu gibi haykırmak istiyorum:

 

“Canımın çekirdeğinde diken,

 Gözümün bebeğinde sitem var.”